Friday, March 16, 2007

Εφημερίδα, Ιον αμυγδάλου και προφυλακτικά παρακαλώ

Μου την βάρεσε μέσα σήμερα και βγήκα μία βόλτα. Ασυναίσθητα τα βήματά μου με έφεραν μπροστά από την Πολιτεία. Αλλού ήθελα να πάω αλλά...διαφορετικές οι βουλές του αφέντη εαυτού.

Κατέβηκα λοιπόν τα σκαλιά του υπόγειου και στο τραπέζι ακριβώς απέναντι από την είσοδο, στην μπροστινή δεξιά γωνιά, είδα το βιβλίο της Ψιλικατζούς. Και φυσικά ξεκίνησα να το διαβάζω.

Παρά τα δύσκολα θέματα με τα οποία καταπιάνεται και παρότι κάποια από τα κείμενά της τα είδα στο μπλογκ, επέμεινα να το ξεκινήσω από την αρχή και σε μισή ώρα είχα φτάσει σχεδόν στο μέσο του.

Περιττό να αναφέρω ότι όσο και να το παλεύει κάποιος με το μπλογκ, το βιβλίο είναι κάτι άλλο. Κάτι που η οθόνη του υπολογιστή δεν είχε, δεν έχει και δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει. Ίσως φυσικά να είχε να κάνει και με το ότι είχα αρκετό καιρό να πιάσω καινούριο βιβλίο στα χέρια μου.

Τι μυθιστόρημα και κουροφέξαλα. Εδώ έχουμε μαζεμένη τόση πραγματικότητα και με τέτοιο τρόπο δοσμένη που οι περισσότεροι από τους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς θα πρέπει να κάψουν τα βιβλία τους στο Σύνταγμα.

Αν σκοπός ενός μυθιστορήματος είναι να δώσει μία όψη της πραγματικότητας με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ευκολότερα κατανοητή και αποδεκτή από τον αναγνώστη, η Ψιλικατζού κάνει κάτι απείρως δυσκολότερο: κάνει μία πραγματικότητα που κυμαίνεται από ανεκτή έως σχιζοφρενικά δύσκολη να κυλάει μέσα στον αναγνώστη εύκολα και απλά.
Και τον καταλαμβάνει ήρεμα, γλυκά. Σαν δηλητήριο.

Συμπυκνωμένο ταλέντο, τίποτα άλλο.


Και έπεται η ερώτηση της ημέρας: Με τόσο ταλέντο τριγύρω, εγώ τι παριστάνω εδώ;


Χίλια πεντακόσια αντίτυπα το Φτηνή Ποπ για την Ελίτ; Μόνο;

Άλλη μια νύχτα σύγχυσης και γέλιου


Και μετά σου λεν γιατί επιμένεις με τους δεινόσαυρους.

Rare Birds Sympathy

Ενημέρωση 1 (18 - 3): Γούφ!

4 Comments:

Anonymous xpsilikatzoy said...

Λυπάμαι...δεν μπορώ να αρθρώσω λέξη μετά από αυτό. Mόνο ένα μεγάλο ευχαριστώ. :'(

10:19 AM  
Blogger Pan said...

@xpsilikatzoy: Πίστεψέ με, ούτε να σε κολακέψω θέλω ούτε τίποτα. Έγραψα ό,τι ένιωσα. Λυπάμαι μόνο που δεν μπόρεσα να τελειώσω και - το κυριότερο - να αγοράσω το βιβλίο. Που θα μου πάει όμως!

11:49 AM  
Blogger Ilias Dimopoulos said...

Με το συμπάθειο, φίλε μου, αλλά και γω όχι για να σε κολακέψω, οφείλω να σου πω πως όσο ταλέντο χρειάζεται για να "συνθέσεις" κάτι καλό, άλλο τόσο χρειάζεται για να το αποτιμήσεις. Κι άλλο τόσο για να δηλώσεις και την εκτίμησή σου. (Οπότε μπορεί να είσαι και περισσότερο ταλαντούχος, ε;)

10:33 PM  
Blogger Pan said...

Να'σαι καλά ρε Ηλία. Δεν ξέρω αν όντως ισχύει αυτό που λες, πάντως με έκανες και ένιωσα πραγματικά όμορφα. Σε ευχαριστώ.

3:22 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home



ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια